ΝΕΟΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟΙ
ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΟΧΗ: 3ος – 1ος αιώνας π.Χ.
1. ΝΟΥΜΗΝΙΟΣ Ο ΑΠΑΜΕΥΣ (2ος αιώνας π.Χ.)
Ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους του μεσοπλατωνισμού. Η σκέψη του άσκησε μεγάλη επίδραση στον Πλωτίνο, τον Πορφύριο και τους χριστιανούς στοχαστές. Ο Νουμήνιος γεννήθηκε στην Απάμεια της Συρίας, όπου και δίδαξε στα μέσα του 2ου μ.Χ. αιώνα. Ήταν πλατωνικός και πυθαγόρειος ταυτόχρονα. Αναφέρονται τίτλοι επτά έργων του από τα οποία όμως έχουν σωθεί μόνο κάποια αποσπασμάτα. Ενδεικτικοί τίτλοι έργων του είναι το «Περί Αγαθού» και το «Περί αφθαρσίας ψυχής».
2. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΠΟΛΥΙΣΤΩΡ (1ος αιώνας π.Χ.)
Ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός, γραμματικός και φιλόσοφος. Γεννήθηκε στην Μίλητο ή στην Μύνδο της Μικράς Ασίας και άκμασε περί το 70 π.Χ.. Πνευματικό τέκνο της γραμματικής σχολής της Περγάμου, υπήρξε τόσο παραγωγικός συγγραφέας, ώστε του δόθηκε το προσωνύμιο “Πολυίστωρ”, δηλαδή “πολυμαθέστατος”. Ως φιλόσοφος, ο Αλέξανδρος ο Πολυίστωρ ανήκε στους Νεοπυθαγόρειους και συνέγραψε το έργο «Φιλοσόφων διαδοχαί», που αναφέρεται συχνά από τον Διογένη τον Λαέρτιο στους «Βίους φιλοσόφων». Η σημαντικότερη πραγματεία του Αλεξάνδρου του Πολυίστορος είχε 42 βιβλία που πραγματεύονταν ιστορικά και γεωγραφικά θέματα όλων σχεδόν των χωρών του αρχαίου κόσμου.
ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΙΚΗ ΕΠΟΧΗ: 1ος - 4ος αιώνας μ.Χ.
3. ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ Ο ΤΥΑΝΕΑΣ (15-98 μ.Χ.)
Ήταν Έλληνας νεοπυθαγόρειος φιλόσοφος από τα Τύανα της ρωμαϊκής επαρχίας της Καππαδοκίας στην Μικρά Ασία. Υπήρξε θερμός οπαδός της πυθαγόρειας φιλοσοφίας την οποία όχι απλώς μελέτησε με δάσκαλο τον Εύξενο της Ηράκλειας, αλλά και δεν έπαψε ποτέ να ακολουθεί τις αρχές της σε όλη την διάρκεια της μακρόχρονης ζωής του. Θεωρείται αινιγματική φυσιογνωμία, καθώς παραδίδεται από τον βιογράφο του Φιλόστρατο ότι έκανε θαύματα και προφητείες.
Ενδεικτικά αποσπάσματα έργων / Σωζόμενα:
«ΕΠΙΣΤΟΛΗ Ν ΣΤΟΝ ΒΑΛΕΡΙΟ»
Αρχαίο κείμενο:
«Θάνατος ουδείς ουδενός ή μόνον εμφάσει, καθάπερ ουδέ γένεσις ουδενός ή μόνον εμφάσει. Το μεν γαρ εξ ουσίας τραπέν εις φύσιν έδοξε γένεσις, το δε εκ φύσεως εις ουσίαν κατά ταυτά θάνατος ούτε γιγνομένου κατ΄αλήθειάν τινος, ούτε φθειρομένου ποτέ, μόνον δε εμφανούς όντος αοράτου τε ύστερον του μεν διά παχύτητα της ύλης, του δε διά λεπτότητα της ουσίας, ούσης μεν αιεί της αυτής, κινήσει δε διαφερούσης και στάσει. Τούτο γαρ που το ίδιον ανάγκηι της μεταβολής ουκ έξωθεν γενομένης ποθέν, αλλά του μεν όλου μεταβάλλοντος εις τα μέρη, των μερών δε εις το όλον τρεπομένων ενότητι του παντός»
Μετάφραση:
«Θάνατος δεν υπάρχει για κανέναν, παρά μόνο φαινομενικά, ούτε γένεση υπάρχει για κανέναν, παρά μόνο φαινομενικά. Η τροπή της ουσίας σε φύση θεωρείται γένεση, ενώ η τροπή της φύσεως σε ουσία κατά τα αυτά θεωρείται θάνατος. Ούτε γεννιέται αληθινά κάτι ούτε φθείρεται ποτέ, μόνο την μια γίνεται φανερό και ύστερα γίνεται αόρατο· και το μεν πρώτο συμβαίνει λόγω παχύτητος της ύλης, το δε δεύτερο λόγω λεπτότητος της ουσίας, η οποία είναι πάντα ίδια και απλώς διαφέρει κατά την κίνηση και την στάση. Διότι αυτό είναι αναγκαστικά το ίδιον της μεταβολής, που δεν γίνεται από κάπου έξω, αλλά το μεν όλον μεταβάλλεται στα μέρη, τα δε μέρη στο όλον λόγω της ενότητος του παντός»
«ΑΝΑΦΟΡΑ»
Φιλόστρατου, Ο βίος του Τυανέα:
«Ο Θεός δεν έχει την ανάγκη της πίστης των ανθρώπων, ούτε εμπλέκεται με ασήμαντα πράγματα. Ο παρόν κόσμος είναι μια φυλακή αυταπάτης από την οποία πρέπει να ελευθερωθεί η ψυχή του ανθρώπου ώστε να ανέλθει πορεία. Κάθε ον οφείλει να αναλάβει την ευθύνη για την δική του ύπαρξη».
4. ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ Ο ΓΕΡΑΣΗΝΟΣ (60-120 μ.Χ.)
Ένας από τους τελευταίους αξιόλογους του ύστερου πυθαγορισμού, φιλόσοφος αλλά κυρίως σπουδαίος μαθηματικός, ήταν ο Νικόμαχος ο Γερασηνός. Συνέγραψε το «Εγχειρίδιον Αρμονικής», στο οποίο υποστήριξε ότι υπάρχει αναλογία μεταξύ αριθμών και μουσικών φθόγγων και μάλιστα, ότι οι ιδιότητες των μουσικών φθόγγων ρυθμίζονται κατά κάποιο τρόπο από αριθμούς. Αποτέλεσε έναν από τους πρώτους Αλεξανδρινούς μαθηματικούς της ρωμαϊκής περιόδου. Το έργο του «Αριθμητική Εισαγωγή» είναι η πληρέστερη έκθεση που έχει διασωθεί για την πυθαγόρεια αριθμητική. Η πραγματεία του Νικόμαχου για τους πολύγωνους και τους πυραμιδικούς αριθμούς άσκησε επίδραση στην μεσαιωνική αριθμητική. Έγινε γνωστή στην Δύση ιδιαίτερα από τον Βοήθιο.
Ενδεικτικά αποσπάσματα έργων / Σωζόμενα:
«ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ»
«Το σύμπαν φαίνεται να έχει ρυθμιστεί και τακτοποιηθεί με βάση τους αριθμους, από την προμελέτη και τον νου του δημιουργού των πάντων. Το πρότυπο ήταν σταθερό, σαν προκαταρκτικό σχέδιο, από την κυριαρχία αριθμών που προϋπήρχαν στον νου του κοσμοπλάστη Θεού».
5. ΦΛΑΒΙΟΣ ΦΙΛΟΣΤΡΑΤΟΣ (160/170-244/249 μ.Χ.)
Ο Λούκιος Φλάβιος Φιλόστρατος είναι, μαζί με τον Δίωνα τον Χρυσόστομο, ο κύριος εκπρόσωπος της Δεύτερης Σοφιστικής. Χρονολογικά ήταν ο δεύτερος σοφιστής της οικογενείας των Φιλοστράτων και έτσι είναι γνωστός και ως Φιλόστρατος Β΄, αν και ο ίδιος αποκαλούσε τον εαυτό του Φιλόστρατος ο Αθηναίος. Γεννήθηκε στην Λήμνο. Πατέρας του ήταν ο σοφιστής και δραματικός ποιητής Φιλόστρατος ο Βέρος. Από τα σωζόμενα έργα του “Φιλοστρατείου σώματος” αποδίδονται στον Φλάβιο Φιλόστρατο τα εξής: «Βίοι Σοφιστών» σε δύο βιβλία, «Ηρωικός», «Γυμναστικός», «Νέρων», «Επιστολές», «Βίος Απολλωνίου του Τυανέως». Παλαιότερα του αποδιδόταν και η πρώτη σειρά του έργου «Εικόνες» η οποία πλέον αποδίδεται στον Φιλόστρατο τον πρεσβύτερο.
****************
Πηγές:
https://el.wikipedia.org
https://theancientwebgreece.wordpress.com
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Apollonius_of_Tyana._Line_engraving_by_F._Cleyn,_1659._Wellcome_V0000175.jpg
http://autochthonesellhnes.blogspot.gr/2016/10/blog-post_53.html
https://otvet.mail.ru/question/174148206
