Έλληνες Ποιητές
Μεσαιωνική περίοδος
Άγιος Ρωμανός ο Μελωδός ή ο Υμνογράφος (490 μ.Χ-556 μ.Χ).
Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους υμνογράφους της Ελληνικής γλώσσας, ονομαζόμενος και "ο Πίνδαρος της ρυθμικής ποίησης". Άνθισε κατά τον 6ο αιώνα, ο οποίος θεωρείται ο "Χρυσός Αιώνας" της Μεσαιωνικής υμνογραφίας. Η κύρια πηγή για τις πληροφορίες για την ζωή του Ρωμανού προέρχονται από το Μηναία.
Το όνομά του επίσης αναφέρεται μόνο από δύο άλλες αρχαίες πηγές. Η μία είναι ο ποιητής του 8ου αιώνα Άγιος Γερμανός, και η άλλη η Σούδα, όπου αποκαλείται "Ρωμανός ο μελωδός". Από αυτές τις λίγες πληροφορίες μαθαίνουμε ότι γεννήθηκε από εβραϊκή οικογένεια είτε στην Χομς είτε στην Δαμασκό, στην Συρία όπου και βαπτίστηκε ως νέο παιδί.
Έχοντας μετακομίσει στην Βηρυτό, χειροτονήθηκε διάκονος στην Εκκλησία της Αναστάσεως εκεί. Αργότερα μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη κατά την βασιλεία του αυτοκράτορα Αναστάσιου. Εκεί υπηρέτησε ως νεωκόρος στην Αγία Σοφία, διαμένοντας μέχρι το τέλος της ζωής του στο Μοναστήρι της Θεοτόκου "εις τα Κύρου", όπου θάφτηκε δίπλα στον απόστολο Άγιο Ανανία.
Ποίηση: Tα πιο σημαντικά του έργα είναι:
- O ύμνος «Εις την Γέννηση» που θεωρείται και το αριστούργημά του. Το μεγαλύτερο μέρος του ποιήματος αυτού έχει την μορφή διαλόγου μεταξύ της Παναγίας και των Μάγων.
- Ο ύμνος «Είς την Πόρνην» που έχει την μορφή διαλόγου ανάμεσα σε μια μετανιωμένη ιερόδουλη και τον Χριστό.
- Ο ύμνος «Εις το Πάθος του Κυρίου» που έχει την μορφή διαλόγου μεταξύ της Παναγίας και του Ιησού.
Λέγεται ακόμα ότι συνέγραψε επίσης πάνω από 1.000 ύμνους για τον εορτασμό διαφόρων γιορτών του εκκλησιαστικού έτους, τους βίους των αγίων και άλλα επίσης ιερά θέματα, από τα οποία σώζονται σήμερα 60 με 80. Ο Ρωμανός ο Μελωδός είναι επίσης ένα από τα πολλά πρόσωπα στα οποία έχει αποδοθεί η σύνθεση του Ακάθιστου Ύμνου.
Παραδείγματα έργων:
Εις την Γέννηση Προοίμιον Ι 
Η παρθένος σήµερον τον υπερούσιον τίκτει
και η γη το σπήλαιον τω απροσίτω προσάγει,
άγγελοι µετά ποιµένων δοξολογούσι
Μάγοι δε µετά αστέρος οδοιπορούσι
∆ι' ηµάς γαρ εγεννήθη Παιδίον νέον
ο προ αιώνων θεός.
Μετάφραση ποιήματος:
Η Παναγία σήµερα στον κόσµο φέρνει
ως άνθρωπο τον Άκτιστο Θεό
Και η γη το Σπήλαιο στον Απροσπέλαστο παρέχει
Άγγελοι µε τους βοσκούς δοξολογούνε
και μάγοι έρχονται στο δρόμο µε τ' αστέρι.
Αφού προς χάρη µας γεννήθηκε Νέο Παιδί
ο Άχρονος Θεός.
Εις την Πόρνην Προοίμιον ΙΙ 
Κατέχουσα ἐν κατανύξει ἡ πόρνη τὰ ἴχνη σου
ἐβόα σοι ἐν μετανοίᾳ τῷ εἰδότι τὰ κρύφια,
Χριστὲ ὁ Θεός,
«Πῶς σοι ἀτενίσω τῷ ὄμματι
ἡ πάντας ἀπατήσασα τῷ βλέμματι;
πῶς σὲ δυσωπήσω τὸν εὔσπλαγχνον
ἡ σὲ παροργίσασα τὸν κτίστῃ μου;
ἀλλὰ δέξαι τοῦτο τὸ μύρον πρὸς δυσώπησιν, δέσποτα,
καὶ δώρησαί μοι ἄφεσιν τῆς αἰσχύνης
τοῦ βορβόρου τῶν ἔργων μου».
Μετάφραση ποιήματος:
Κρατώντας με συγκίνηση τα πόδια Σου η πόρνη
μετανιωμένη μίλαγε σε Σένα που τα μυστικά γνωρίζεις,
Χριστέ και Θεέ.
«Με τι μάτια να Σε κοιτάξω εγώ που όλους
με το βλέμμα μου στην αμαρτία έριξα;
Πως να παρακαλέσω, Σπλαχνικέ
εγώ που στενοχώρησα τον Πλάστη μου, Εσένα;
Μονάχα να δεχτείς αυτό το μύρο και να με δεις με καλοσύνη, Κύριε,
και συγχώρεσε την ασωτία μου
για την οποία νοιώθω ντροπή».
Εις τον θρήνων της Παναγίας Οίκος α’, β’ (απόσπ.)
Τὸν ἴδιον ἄρνα ἡ ἀμνὰς θεωροῦσα
πρὸς σφαγὴν ἑλκόμενον
ἠκολούθει ἡ Μαρία τρυχομένη
μεθ᾿ ἑτέρων γυναικῶν ταῦτα βοῶσα,
«Ποῦ πορεύῃ, τέκνον;
τίνος χάριν τὸν ταχὺν δρόμον τελέεις;
μὴ ἕτερος γάμος πάλιν ἐστὶν ἐν Κανᾷ,
κἀκεῖ νυνὶ σπεύδεις,
ἵν᾿ ἐξ ὕδατος αὐτοῖς οἶνον ποιήσῃς;
συνέλθω σοι, τέκνον, ἢ μείνω σε μᾶλλον;
δός μοι λόγον, Λόγε, μὴ σιγῶν παρέλθῃς με,
ὁ ἁγνὴν τηρήσας με, ὁ υἱὸς καὶ θεός μου».
Οὐκ ἤλπιζον, τέκνον, ἐν τούτοις ἰδεῖν σε
οὐδ᾿ ἐπίστευόν ποτε ἕως τούτου
τοὺς ἀνόμους ἐκμανῆναι καὶ ἐκτείναι ἐπὶ σὲ χεῖρας ἀδίκως,
ἔτι γὰρ τὰ βρέφη τούτων κράζουσί σοι τὸ «εὐλογημένος»
ἀκμὴν δὲ βαΐων πεπλησμένη ἡ ὁδὸς
μηνύει τοῖς πᾶσι τῶν ἀθέσμων τὰς πρὸς σὲ πανευφημίας…
Μετάφραση ποιήματος:
Το παιδί Της η Μητέρα καθώς έβλεπε
να το πηγαίνουν στον θάνατο,
κατάκοπη ακολουθούσεν η Μαρία
μαζί μ᾿ άλλες γυναίκες και τούτα έλεγε
«Που πορεύεσαι, Τέκνο;
Για ποιόν λόγο βιαστικὸς τον δρόμο τρέχεις;
Μήπως κι άλλος γάμος είναι στην Κανά
και για ῾κεί τραβάς ετώρα,
κρασί απ᾿ το νερό για να τους φτιάξεις;
Να ῾ρθω μαζί Σου, Τέκνο μου, ή να σε περιμένω;
Έναν λόγο πες μου, Λόγε,
εμένα αμίλητος μην προσπεράσεις
Εσύ που Αγνὴ με φύλαξες, ο Υιὸς και Θεὸς μου».
Δεν το περίμενα, Παιδί μου, σε τέτοια να Σε δω,
και ποτέ δεν πίστευα πως θα ῾φταναν
οι άνομοι σε τέτοια μανία και χέρια
θ᾿ άπλωναν άδικα επάνω Σου.
Αφού ακόμα τ᾿ αθώα τους βρέφη
Σου κράζουν το «Ευλογημένος»
κι ἀπ᾿ τα βάγια ακόμη γεμάτος ο δρόμος
και διαλαλεί στον καθέναν τα παινέματα
που Σου ῾πλεξαν οι άνομοι…
Πηγές:
https://el.wikipedia.org
http://users.uoa.gr
https://www.scribd.com
Βιβλιογραφία:
«Ρωμανός ο Μελωδός» άρθρο από την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια.
Chisholm, Hugh, επιμ. (1911) «Romanos» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 23 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 576–577.