Έλληνες Ποιητές
Κρητική Λογοτεχνία
Αθανάσιος Σκληρός ή Πικρός ή και Πικρίδης (1580 – 1664).
O Αθανάσιος Πικρός ή Πικρίδης (περίπου 1590-1664), γνωστός και ως Σκληρός, ήταν άριστος ποιητής και ο επισημότερος ιατρός του ενετικού Μεγάλου Κάστρου στην ταραγμένη περίοδο πριν την παράδοση, καθώς είχε ορισθεί Γενικός Αρχίατρος στα χρόνια του Πολέμου.
Γεννήθηκε περίπου στο τέλος της 8ης δεκαετίας του 16ου μ.Χ. αιώνα. Κατά τον Κωνσταντίνο Σάθα, μαθήτευσε δίπλα στον λόγιο και κληρικό Μάξιμο Μαργούνιο, γεγονός όμως που δεν ευσταθεί, καθώς ο Μάξιμος Μαργούνιος διέμενε στην Βενετία ήδη από το 1585.
Το 1602 μετακόμισε στην Βενετία και διδάχτηκε την ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Στο Μεγάλο Κάστρο γύρισε με τον τίτλο Doctor philosophiae ac Medicinae, ενώ η ενετική πολιτεία τον τίμησε απονέμοντας του τον τίτλο του Γενικού Αρχιάτρου, τον οποίο έφερε μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1664. Ο Ν. Τωμαδάκης τοποθετεί τον θάνατό του μεταγενέστερα, αφού, όπως λέει, γνώρισε προσωπικά και γενεαλόγησε υμνογραφικά τον μαρκήσιο Βίλλα (De Ville), που έφτασε στον Χάνδακα το 1666.
Ποίηση: Το πιο σημαντικό του έργο είναι:
- Το ποίημα «Θρήνου εις την εαυτού Κρητομήτορα πάτρην» που αποτελείται από 9287 ιαμβικούς τρίμετρους στίχους και το οποίο εκδόθηκε το 1867 από τον Κωνσταντίνο Σάθα. Ο ποιητής έδωσε στο έργο του αυτό μια πολύ παραστατική περιγραφή των δεινών του Τουρκοβενετικού πολέμου.
Πεζογραφία:
- Mετέφρασε στα ελληνικά τις εξομολογήσεις του Αυγουστίνου επίσης συνέγραψε υπόμνημα στα έργα του Ιπποκράτη.
Παραδείγματα έργων: 
Θρήνος (απόσπ. εισαγωγής)
Αΐ, αϊ, τάλαινα, θηλαμών πολυτλημων,
Δύσχροιαν ώπός πλήττομαι δέρκεσθαί σοι,
Κακ σοΰ πυθέσθαι γλίχομαι νεοχμίην
Στυγνού γόοιο, κάλγεος βαρυστόνου.
Τίνες στεναγμοί, ή ροαί τε δακρύων,
Κόμης τε τίλσις, βοστρύχων λελυμένων,
Παρηΐδων δ' άμυξις αίακτής θέας,
Δι' αιμάτων σταλαγμόν άχρι τηβέννης,
Η συσκιάς σκηπτρόν τε καΐ χρυσοΰν στέφο:
Άρασα ίνίοιο δειματουμένη;
Θρήνου εις την εαυτού Κρητομήτορα πάτρην
απόσ. ωδών 3, 6, 13
…Πυρεκβολίσκω ες μέτωπον Αμάρας,
Τιτρώσκεται τείχεσσιν εγκαρτερήσας,
Θνήσκει δε αίφνης κατελεύτα ευκαίρως
…Ρίπας κατεψηφίσθη οιν λυγρόν πότμον,
πυρεκβολίσκοις καττιτρωθέντοιν δέμας
…Ειμή αρ εκ νόσοιο λοιμού παμφάγου
των οπλιτών τους πλείω εξαρπασάσης…
Μετάφραση ποιήματος:
Ο Αμάρας στο μέτωπο με μικρό πυροβόλο όπλο,
τραυματίζεται στα τείχη όπου ήταν αμετακίνητος,
και πεθαίνει αμέσως χάνοντας τη ζωή του στο λεπτό.
…Ο Ρίπας αποφάσισε για αυτούς τους δύο φοβερή μοίρα,
να τους εκτελέσει με μικρά πυροβόλα όπλα.
…Διαφορετικά πέθαιναν από τη νόσο, τον παμφάγο λοιμό
που άρπαξε τους περισσότερους οπλίτες…
Πηγές:
https://el.wikipedia.org
https://www.scribd.com
Βιβλιογραφία:
Yπέρ Χ, Περιοδικό Χαλκιάδη, τεύχος 74, 2015.
Αθανασίου Σκληρού, Κρητικός Πόλεμος, Ελληνικά Ανέκδοτα, Περισυναχθέντα και εκδιδόμενα, Κωνσταντίνου Ν. Σαθα. Τόμος Δεύτερος, Αθήνησι, 1867.