«ΕΛΓΕΥΣΙΣ»
Τομέας Αρχαιοελληνικής Γαστρονομίας
Ο Τομέας Αρχαιοελληνικής Γαστρονομίας του Ινστιτούτου, δημιουργήθηκε πρωτίστως για τις ανάγκες των δράσεών του τόσο στον Ελλαδικό χώρο, όσο και στο Εξωτερικό. Πλαισιώνεται από καταξιωμένους δειπνολόγους, γνώστες της αρχαιοελληνικής γαστρονομίας εξελίσοντάς την σε ύψιστη τέχνη.
Ο τομέας αρχαιοελληνικής γαστρονομίας του Ινστιτούτου έχει την δυνατότητα να παρέχει:
. Την διεξαγωγή εκπαιδευτικών σεμιναρίων, σε συνεργασία με Πιστοποιημένα Κέντρα δια Βίου Μάθησης.
. Αυτόνομες (ή με συνεργασία) δράσεις αποκλειστικά θεματικού περιεχομένου.
. Ο τομέας, σε συνεργασία με εταιρίες τροφοδοσίας (catering) παρέχει την δυνατότητα στο Ινστιτούτο να συμπεριλάβει στις πολιτιστικές και κοινωνικές του δράσεις, την δημιουργία (μπουφέ), με κάλυψη άνω των 10.000 ατόμων. Οι δειπνολόγοι του Ινστιτούτου, είναι έτοιμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες του σε ειδικές και εξαιρετικές περιπτώσεις αρχαιοελληνικής γαστρονομίας.
Παραθέτουμε ορισμένες από τις δημιουργίες των δειπνολόγων, οι οποίοι προετοιμάζονται για τις προγραμματισμένες δράσεις του Ινστιτούτου και μετά από πολύ κόπο και χρόνο, μεταμόρφωσαν την αρχαιοελληνική γαστρονομία και τις επιταγές της, σε ύψιστη ποιητική τέχνη.
Στυμφαλίδα Όρνιθα
Κοτόπουλο με μέλι και θυμάρι
Ένας διαφορετικός άθλος. Σαν να ξαναγεννιέται η λίμνη της Στύμφαλου αλλά αυτήν την φορά, γεμίζει όχι μόνον η Αρκαδία αλλά όλος ο κόσμος από το άρωμα του άθλου. Το θυμάρι, είναι μαζεμένο από τις παρυφές των βουνών κοντά στην λίμνη με χορό και μουσική. Οι μέλισσες, συμμετείχαν στον άθλο προσφέροντας στωικά τις υπηρεσίες τους δίνοντας απλόχερα το χρυσάφι τους. Το αιώνιο λάδι, αγκαλιάζοντας το σκόρδο, το κρασί και τ’ άλλα μυρουδικά, συνέχιζαν τον χορό απελευθερώνοντας το άρωμά τους για ν’ αγγίξει τον ουρανίσκο του σύμπαντος. Το αποτέλεσμα, ήτανε ακόμη ένας άθλος!
Χρυσό μήλον της έριδος
Χοιρινό με κυδώνια και πράσα
Μοιάζει σαν μια αειπάρθενη έριδα ανάμεσα στον γλυκάνισο με το λευκό κρασί, το λάδι με το απήγανο, το μέλι με το κόλιανδρο, την πιπερόριζα και τα υπόλοιπα για το ποιό τελικά, θα κερδίσει την εύνοια του χρυσού μήλου. Μελίχαρο το σκηνικό σε μιαν αλικόπλαστη γιορτή σε συναξάρι ως το γέρμα. Κι ερατεινή η έριδα που προσδοκά να προσφέρει στο τέλος, στον ουρανίσκο γεύσεις σαν μια μαρμαρυγή!
ΠΙΘΑΡΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ
Χοιρινή πανσέτα με οξύμελι σάλτσα
Και πάλι μαζεμένα σ’ ένα πιθάρι αλλά αυτήν την φορά η Πανδώρα, αντί να εξαπολύσει τα δεινά του κόσμου, από την περιέργειά της και πάλι αξιοποιώντας όμως χριστά τ’ όνομά της συγκέντωσε σ’ αυτό, τις γεύσεις του κόσμου.
Σ’ ένα σταβέντο δημιουργίας κι αρνεύοντας τον Περβολάρη, από αγιοστόλιστη αυλή τίναξε το θυμάρι, θέρισε λευκό και κόκκινο κρασί, έταξε στις μέλισσες παίρνοντας το χρυσάφι τους κι από την αλισάχνη της αυλής, έδρεψε λίγο αλάτι σαν μια δυοσμοσταλιά κι όλα μαζί, τα έκλεισε σ’ ένα πιθάρι, δώρα για τον κόσμο!
ΧΑΡΥΒΔΙΣ
Γαλέος με σάλτσα από Πετιμέζι
Αρνεύοντας τα θαλάσσια τέρατα της μυθολογίας γεννιούνται ροδαμοί, κλείνοντας κάθε φιλιατρό κι απόσκια, κάθε φολίδα του παρελθόντος στα διάσελα της ιστορίας και ξεκινά έτσι, ένα ταξίμι γεύσεων, ένα πρελούδιο μιας συμφωνίας αρωμάτων, σαν κάποιος εξάντας που γεννήθηκε για να μετρά τ’ απόσταγμα του άνηθου, το μπρούσκο φιλί του κόκκινου κρασιού, τη αραθυμιά του αλατιού, κάνοντας κάθε κύκνειο άσμα να μοιάζει νέο ανοιχτάρι σε μιαν ατραπό γεύσεων και μουσικής κι όλα μαζί, άρμενα για τούτο το ταξίδι!
ΚΑΙΑΔΑΣ
Μανιτάρια με Βολβούς και Ρεπάνι
Ένας διαφορετικός καιάδας με μια διαφορετική τιμωρία. Το να επιθυμείς ένα απόλυτο ταξίδι στον κόσμο των γεύσεων κι ο χρόνος, να είναι σ’ αγρανάπαυση!
Να μην ψηλώνουνε τα δέντρα και στα ριζωτά τους, να μην γλιστράει η χαραυγή να γεννηθεί το μανιτάρι. Να ‘χει στεγνώσει η γης να μην φυτρώνουνε βολβοί, ακάρδαμο το χώμα κι αθύμαρες οι παρυφές και η χρονιά, δεν είναι του λαδιού, μήτε του μπρούσκου, μήτε τ’ αλμυρού κι οι μέλισσες, κι εκείνες σ’ αγρανάπαυση που κάνουν τον μυθολογικό καιάδα, να μοιάζει αραθυμιά και λιανοτράγουδο!
Τερψιχόρη
Πράσινα Σαλατικά
Σαν να ξεχύθηκαν από τα διάσελα του περιβολιού χορεύοντας με λυρισμό τα χρώματα και οι γεύσεις, κι η Τερψιχόρη λουσμένη με χρυσοκίτρινο μέλι από ακόμη έναν αέναο χορό των μελισσών ποτισμένο με λευκό κρασί. Κι αγκαλιασμένες η ρόκα με το μήλο και το σικόρε, γνέφουν το κάρυον και τ’ άλλα χρώματα να μετέχουν σ’ αυτήν την ανοιξιάτικη ειμαρμένη, ποιώντας και χαρίζοντας γεναιώδωρα τις γεύσεις και το φως τους σε καθετί ασέληνο, κάνοντας την στιγμή αβάσκαντη και τον πίνακα ζωγραφικής, γεμάτο αβερτοσύνη!
Ευτέρπη
Πλιγούρι με Γίδινο τυρί και φρέσκα λαχανικά
Τέρψις, η μοναδική παυσίλυπος αίσθηση κάθε ψυχικής αχνοκεριάς που γεννιέται από την καλοθυμία του ροδιού, προσφέροντας τον κόκκινο χρυσό του στο λάδι, την πορφύρα του στο λευκό, την γονιμότητα στα λαχανικά, την αιωνιότητα στο πετιμέζι και την συνολική μυσταγωγία του στον χορό κάνοντας το «ευ», πρωτολαλιά κάθε ευγενούς ατραπού, και πρωτόγαλα κάθε ροδόχρωμης ευχής προσφέροντας στον γευσιγνώστη, την αίσθηση να γίνεται Βιγλάτορας μα και Ιεροφάντης μιας πορφυρούς μυσταγωγίας!
ΜΥΣΤΙΛΛΗ
Πίτα με λευκό Τυρί και Σκόρδο
Ανάμεσα στον καπνό και την φωτιά, την ευταξία των αρωμάτων και το χαλκέντερο των υλικών, γεννιέται γαλαντόμος η πύρινη η γεύση της νίκης από μια μάχη ιδεών, δημιουργίας και γεύσεων.
**************